branchiate
a. 有鳃的
发音
UK
/ˈbɹæŋ.ki.eɪt/
其它
UK
/ˈbɹæŋ.ki.ət/
词形变化
more branchiate
比较级
most branchiate
最高级
释义与例句
adj.
-
1.
Furnished with branchiae; gilled, having gills.
医学branchiate segments
a branchiate fish
词汇关系
同义词 1
反义词 1
词源
From New Latin branchiatus.
来源:wiktionary