branchiferous

a. =branchiate

发音

UK /bɹæŋˈkɪfəɹəs/

释义与例句

adj.
  1. 1.

    Having gills; branchiate.

    古体 生物 动物学

词源

From branchia + -ferous, or directly from New Latin branchiferus.

来源:wiktionary