obedientiary

n. [宗]隐修院执事

词形变化

obedientiaries 复数 obedientiaries

别名

obedientiar

释义与例句

n.
  1. 1.

    The holder of a monastic rank or office below that of superior.

词源

From Medieval Latin obedientiarius, from Latin oboedientia (“obedience”) + la + -arius. By surface analysis, from obedient + -i- (“connecting vowel”) + -ary.

来源:wiktionary