obedientiary
n. [宗]隐修院执事
词形变化
obedientiaries
复数
obedientiaries
别名
obedientiar
释义与例句
n.
-
1.
The holder of a monastic rank or office below that of superior.
词源
From Medieval Latin obedientiarius, from Latin oboedientia (“obedience”) + la + -arius. By surface analysis, from obedient + -i- (“connecting vowel”) + -ary.
来源:wiktionary